Spotkanie 30 – „Kultura Japonii”

          Ostanie marcowe spotkanie KKJ odbyło się 31. 03 i poświęcone było kulturze Japonii oraz sprawom organizacyjnym Klubu.

        Na początku obejrzeliśmy film pt. „Japonia. Tradycja i nowoczesność”. Z przyczyn technicznych nie udało się nam go obejrzeć do końca (zabrakło kilku ostatnich minut), ale cały jest dostępny TUTAJ.

          Po filmie odbyło się Walne Zebranie Członków KKJ w Bełchatowie. 

          W spotkaniu udział wzięło łącznie 5 osób. Niestety liczba ta nie spełniała wymaganej większości potrzebnej do podjęcia niektórych decyzji, dlatego niektóre punkty programu zostały tylko omówione, bez głosowania. Otwarcia obrad dokonał Mariusz (Czarek) przew. KKJ. Po przyjęciu porządku obrad przystąpiono do realizacji kolejnych punktów programu.

W trakcie spotkania omawiane były następujące kwestie:

1. Charakter i miejsce spotkań klubu oraz obecność na nich klubowiczów.
2. Rola i zadania Przewodniczącego Klubu. Program przewidywał wybory nowego Przewodniczącego Klubu. Jednak obecni, z powodu m.in. braku innej kandydatury na to stanowisko, nie zgodzili się na zmianę i rezygnację i nadal Przewodniczącym KKJ pozostaje Mariusz (Czarek)
3. Podjęto decyzję, że z dn. 31.03, Magda przestaje pełnić funkcję Zastępcy Przewodniczącego KKJ. Kwestia wyboru nowego zastępcy pozostaje otwarta.
4. Omówiono doprecyzowanie niektórych pkt. Regulaminu KKJ. Z powodu braku kworum, nie zostały one przegłosowane.
5. Ustalono kalendarz kolejnych spotkań do 7.07. (TUTAJ) Do każdego spotkania została przydzielona jedna osoba, która będzie je prowadzić. Ustalono, że osoba, które nie będzie mogła w danym czasie poprowadzić spotkania, może znaleźć zastępstwo lub zamienić się z kimś innym na termin. Osoba zastępująca powinna prowadzić spotkanie na temat osoby zastępowanej lub może prowadzić spotkania na temat jej przydzielony, o ile dotyczy to wymiany terminów. 
6. Omówiono projekt promocji działań KKJ. Dotyczy to gł. promocji w Internecie. Oliwia zaproponowała swoją pomoc jako koordynatora działań promocyjnych.
7. Omówiono plan Dnia Japońskiego w ILO oraz jak wygląda udział w nim KKJ, który przedstawiła Oliwia
8. W skrócie omówiono spotkanie Grupy Ars poetica, Dnia Otwartego KKJ, stoiska KKJ podczas Dni Bełchatowa oraz Dzień Dobrych Uczynków. Tematy te szerzej zostaną omówione na kolejnych spotkaniach Klubu.

 Na tym zakończono Walne Zebranie Członków KKJ.

-  

Mariusz (Czarek) - Przewodniczący KKJ

Shunbun-no-hi 2012

          Za oknem już wiosna. Astronomiczna trwa od 20. a kalendarzowa – 21. marca. Wtedy to bowiem przypada Równonoc Wiosenna. W tym też dniu w japońskim kalendarzu także przypada Wiosenne Zrównanie Dnia z Nocą - Shunbun no hi - 春分の日. Święto to jest jednym z największych Japońskich Świąt Narodowych. W okolicach tego dnia większość ludzi odwiedza groby swoich przodków.

          24 marca br. w Klubie obchodziliśmy w/w święto. Chociaż nie było wizyty na cmentarzu to jednak sobotnie spotkanie było nieco inne niż wcześniejsze. Wkroczyliśmy w świat neopogańskej wicca, japońskiego shinto i słowiańskiej tradycji. Było dużo magii, tajemniczych rytuałów i dobrej zabawy. Ale od początku. 

          Słońce wdzierało się przez okna do klubowej sali. Lekki wietrzyk szumiał wśród rozciągniętych sznurów Shimanewa z paskami shide, które tworzyły przestrzeń naszych magiczno – szintoistycznych obrzędów. Shimanewa miały chronić to miejsce przed wpływem negatywnej energii.

          Wśród zieleni, rozstawionej po 4 rogach, znajdowało się centralne miejsce przeżyć transcendentnych i wyrażania aktów ceremonialnych nierozerwalnie związanych ze składaniem ofiar dedykowanych bóstwom. Jako że miało to być spotkanie 3 różnych tradycji, w centrum znalazły się różne, charakterystyczne dla danej tradycji i wspólnego święta – rytualne przedmioty. Były symbole wiccańskich bóstw, symbole czterech żywiołów oraz magiczne narzędzia używane przez magów i czarownice. W centrum stał Gohei - 御幣 w otoczeniu shakaki. Była także Torii z shodo Shunbun no hi oraz wiosenne i zimowe moribany oraz Ōnusa - 大幣 z wieloma shide do rytualnego oczyszczania. Była także i nasza Marzanna ubrana w tradycyjne, białe kimono (może na wpół tradycyjne, bo w czerwone biedronki). Była to słomiana kukła przedstawiająca – słowiańską boginię symbolizującą zimę i śmierć, którą w rytualny sposób mieliśmy spalić i utopić w otmętach Rakówki, aby przywołać wiosnę. Ale obyło się bez tego. Oczywiście nie mogło zabraknąć darów ofiarnych oraz wiosennego gaika z kwiatami, baziami i ugotowanymi jajkami.

          Pierwsze nutu „Tajemniczej Podróży” rozpoczęły ceremonię odpędzania duchów zimy i powitania wiosny. Zatoczono magiczny krąg wyznaczając strefę tajemnicy. Zaproszono cztery żywioły, aby strzegły tego miejsca i powitano tajemnicze istoty, będące przekaźnikami astralnych energii. 

         Tym sposobem przeszliśmy do głównego punktu ceremonii – szintoistycznego oczyszczenia. Monotonnie mantrowane „Amatsu norito” wprowadzało w stan nirwany a czterokrotne oczyszczenie Ōnusą przepędziło duchy zimy i wprowadziło wiosenny powiew nadziei. „Wszystko co złe będzie odpędzone! Wszystko co negatywne musi zniknąć wnet! Niech tak się stanie!„ – tymi słowami zakończyła się główna część ceremonii, po której przeszliśmy do uczty.

         Posileni i napojeni, podziękowaliśmy żywiołom i bóstwom za opiekę, otworzyliśmy magiczny krąg i zakończyliśmy nasz rytuał. Zima pożegnana i wiosna przywołana. A Marzanna? Marzanna zostaje z nami w Klubie, do następnego roku. 

          Pełni wrażeń, nowych doświadczeń i naładowani energią zakończyliśmy spotkanie. Spotkanie inne niż wszystkie: kolorowe, z magicznymi obrzędami, japońskimi tekstami, z nutką tajemnicy i astralnej energii, którą można dostrzec na kilku świątecznych fotografiach. (Więcej zdjęć TUTAJ)

Mariusz (Czarek)

Biały Dzień w KKJ

           Miesiąc po walentynkach – 14 marca – w Japonii obchodzone jest Howaito dē (Biały Dzień). Jest ono odpowiednikiem naszego Dnia Kobiet, bo w Japonii nie obchodzi się 8 marca. Nawiązując do tradycji, 17 marca - na spotkaniu KKJ obchodziliśmy właśnie Biały Dzień. W wystroju sali było dużo białego koloru: m.in. Biały kocyk, białe kwiaty - te w ikebanie i origami i białe i czekoladowe słodycze. Nie było tylko dziewczyn w białych kimonach. Szkoda, że nie przyszły i nie świętowały razem z nami – jakby nie patrzeć - swojego święta. Ale trudno, ich strata. Czekoladę zjedliśmy sami. 

          Po krótkim wstępie  - skąd , po co i dlaczego obchodzony jest Biały Dzień, zabraliśmy się za składanie białych kwiatów origami. Do wyboru był tulipan, lilia, irys i kwiat lotosu. To właśnie ten ostatni kwiat wzbudził największe zainteresowanie i postanowiliśmy nauczyć się go składać. Jednak na początku, dla przypomnienia sobie podstawowych zagięć w origami, złożyliśmy prostą lilię. Każdy zrobił po jednym kwiatku. Następnie wspólnie składaliśmy elementy do dwóch nenufarów. Ze złożonych części, Łukasz złożył swojego kwiatka a pozostali złożyli "klubowego„ lotosa. Efekty widać na załączonych zdjęciach. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          W programie spotkania była też ceremonia herbaciana. Wcześniej ustaliliśmy, że co 3 miesiące będziemy taką ceremonię urządzać i przypominać sobie jej przebieg. Jako że Adrian (młodszy), nie próbował tej „dobrej” herbaty a chciał, więc tylko dla niego zrobiliśmy cały ceremoniał. 

          Na dyskusjach i planach na przyszłość, delektując się białą czekoladą, dobrnęliśmy do końca spotkania.

Mariusz (Czarek)

Akcja artystyczna "NADZIEJA - Bliżej Japonii"

          11 marca 2012 miną rok od tragicznego trzęsienia ziemi i tsunami jakie nawiedziły Japonię. Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie chciał w sposób szczególny wspomnieć dzień 11 marca 2011r. i uczcić ofiary tamtej tragedii organizując akcję pt. NADZIEJA – Bliżej Japonii.

 

          Nawiązując do tradycji składania 1000 żurawi w celu spełnienia życzeń, chcieliśmy 1000 razy napisać japońskie słowo „nadzieja” na kilkumetrowym papierze. ("Tysiąc" nie rozumiany dosłownie, ale w przenośni i oznaczający "dużo", choć kto wie, gdyby ludzie dopisali może i tysiąc byłby do napisania.) W ten sposób chcieliśmy duchowo połączyć się z tymi, którzy przeżyli trzęsienie ziemi i tsunami. Był to znak naszego wsparcia, że możliwe jest podniesienie się z katastrofy, odbudowanie tego co stracone i odnalezienie zaginionych - mimo wszystko.

          Mimo zimna i wiatru, 11 marca, o godz. 14.16, spotkaliśmy się w centrum miasta. Była tablica informująca o akcji, krótka informacja o wydarzeniach z 11 marca ub.r. oraz wzór, jak napisać tytułową "NADZIEJĘ" po japońsku. Oczywiście nie mogło zabraknąć papieru, czarnej farby i pędzli.  Przy dużym wietrze, udało nam się rozłożyć papier (pergamin) - tylko 3m. (miało być więcej, ale pogoda pokrzyżowała plany) i zabraliśmy się do pisania słowa "Nadzieja - KIBOU". Do pisania, oprócz 6 osób z KKJ, przyłączyły się dwie młode dziewczyny, którym bardzo podobała się nasza akcja. Pojawiło się też kilka osób, którzy zwrócili na nas uwagę i krótko przyglądali się naszym poczynaniom. Po godzinie zapełniliśmy całe płaszczyzny papieru wspomnianymi znakami.

Więcej zdjęć TUTAJ

           Mimo małej frekwencji - nie nagłaśniamy tego oprócz akcji na FB, chcieliśmy zrobić to spontanicznie - akcję uważam za udaną. Przy wspólnej zabawie miło spędziliśmy niedzielne popołudnie, a jednocześnie daliśmy wyraz naszej pamięci o tych tragicznych wydarzeniach i znak solidarności z tymi, którzy przeżyli i z nadzieją starają się odbudować to, co stracili. Akcją tą chwieliśmy skłonić mieszkańców naszego miasta do tego, aby na krótko zatrzymali się, pomyśleli o tych tragicznych wydarzeniach w Japonii a przyłączenie się do pisania będzie znakiem zjednoczenia z Japończykami, że NADZIEJĘ warto mieć do samego końca.

Mariusz (Czarek)

W I rocznicę tragedii w Japonii

         Szczególnie uroczysty charakter miało spotkanie 10 marca, pt. ”PAMIĘTAMY”. Spotkanie poświęcone było wydarzeniom jakie miały miejsce 11 marca 2011 r. tzn. trzęsienie ziemi i tsunami w Japonii. Uroczystego charakteru dodawały nie tylko nasze odświętne stroje, ale także cały wystrój sali - oprócz wystawy było m.in. 100 papierowych żurawi. Na spotkanie zostało zaproszonych kilkadziesiąt osób, na które odpowiedziały, oprócz klubowiczów, tylko panie z Klubu Rękodzieła Artystycznego.


          Po przywitaniu wszystkich zebranych tradycyjnym „konichiwa” i przedstawieniu programu spotkania przeszliśmy do jego realizacji. Pierwszym punktem spotkania była prezentacja „Trzęsienie ziemi i tsunami w Japonii 11.03.2011r.„. Na początku obejrzeliśmy dwa krótkie filmy – relacje z marcowego tsunami. W trakcie ich oglądania przewodniczący KKJ przedstawił kilka danych z przebiegu tej katastrofy oraz statystyki dotyczące ofiar i wielkości zniszczeń jakie dokonało tsunami. Wspomniał także, w jaki sposób Polacy zaangażowali się w niesienie pomocy poszkodowanym. W tym miejscu zaprosił wszystkich do udziału w niedzielnej akcji artystycznej „NADZIEJA – Bliżej Japonii”, która będzie miała miejsce w centrum miasta.  Po części teoretycznej była możliwość obejrzenia zdjęć – efektów tsunami, dokonanych zniszczeń oraz akcji pomocowej.

          Szczególnie wymownym akcentem spotkania była chwila ciszy, o którą poprosił przewodniczący KKJ. W postawie stojącej i w ciszy uczciliśmy ofiary trzęsienia ziemi i tsunami. 

        Po prezentacji uwaga zebranych skupiła się na wystawie prac pt. „Japońskie inspiracje”, których autorem jest Mariusza Gosławskiego (przew. KKJ) . Prace inspirowane tradycyjnym japońskim malarstwem były dekoracją naszego spotkania. Autor opowiedział o swoich pracach oprowadzając zaproszonych gości. 

          Po części oficjalnej był czas na rozmowy i dyskusje. Była to także okazja do zaprezentowania działań naszego klubu. Na pytania gości bardzo chętnie odpowiadali klubowicze. Szczególnie cennych informacja udzielała Oliwia. Była to także sposobność, aby nauczyć przybyłe panie kilku podstawowych japońskich zwrotów (dzień dobry…)

          Na koniec, już we własnym, klubowym gronie, przy wafelkach i czekoladzie, dojadając resztki preparowanego ryżu dzieliliśmy się wrażeniami z kończącego się spotkania oraz ustalaliśmy przebieg i organizację kolejnych klubowych spotkań.

          Spotkanie przebiegało w bardzo miłej atmosferze. Szczególnie sympatyczne miłym było przyjęcie przybyłych gości  i stworzenie przyjaznej atmosfery.

Więcej zdjęć TUTAJ

          Serdecznie dziękuje klubowiczom, za przybycie na to szczególne spotkanie. Warto wspomnieć, że klubowicze znaleźli czas i przyszli 1,5 godziny przed oficjalnym rozpoczęciem imprezy. Dziękuję za pomoc przy uszykowaniu wystawy, zawieszaniu prac, ustawieniu krzeseł i stolików i szybkim posprzątaniu po całym spotkaniu. Ich postawa zachowanie się w stosunku i w obecności starszych gości była godny pochwały. Dziękuję także naszym gościom za przybycie i aktywny udział w spotkaniu.

Mariusz (Czarek)

Konkurs fotograficzny - ODWOŁANY

W związku z bardzo małym zainteresowaniem II edycją konkursu fotograficznego 
"Japońskie inspiracje - ZIMA", 

z przykrością stwierdzamy, że konkurs zostaje odwołany.

Konkurs został ogłoszony 23 grudnia ub.r. i był skierowany do wszystkich fotografujących (nie tylko członków KKJ). Wszelkie informacje oraz przypomnienia pojawiały się na naszej FB-owej stronie i w grupie, oraz na spotkaniach KKJ. Ogłoszenie o konkursie było widoczne cały czas na stronie KKJ.

Mimo przypomnień do konkursu została zgłoszona tylko i wyłącznie jedna praca, dlatego też, co oczywiste, jego rozstrzygnięcie byłoby niemożliwe.

Jednocześnie liczymy, że kolejne edycje - o ile będą - przyniosą większe zainteresowanie.

Hinamatsuri w KKJ – 3.03.2012

          Kolejne klubowe spotkanie miało charakter świąteczny. 3 marca w Japonii obchodzone jest święto Hinamatsuri 雛祭 – Święto Lalek, Święto Dziewcząt. I my również chcieliśmy poczuć choć trochę klimat tego dnia. Tematyka spotkania krążyła wokół – lalek. Nie możemy nie wspomnieć, że na spotkaniu pojawiła się kolejna nowa osoba – Zuzia. Było nam miło i zapraszamy częściej. 

 

          Po części organizacyjnej zabraliśmy się za „produkcję” tradycyjnych japońskich laleczek z papieru. Na pierwszy rzut oka, wydawało się to trudne, ale były to tylko pozory. Prace szły bardzo sprawnie, a przy tym humory wszystkim dopisywały nieziemskie. W efekcie każdy zrobił po jednej laleczce. Wyglądały bardzo kolorowo i sympatycznie. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Następnie przeszliśmy do naszego japońskiego kącika. Jak nakazuje tradycja Hinamatsuri, na honorowym miejscu ustawiona była świąteczna dekoracja - hina-ningyō (雛人形), czyli specjalny zestaw lalek. Nasz zestaw to figurki pary cesarskiej, do której dołączyły nasze laleczki. A my rozsiedliśmy się na „nowych” siedziskach i z uwagą słuchaliśmy wykładu Oliwii na temat obchodzonego święta. Poznaliśmy historię i znaczenie Hinamatsuri, dokładne rozmieszczenie poszczególnych 15 lub 17 lalek tradycyjnej dekoracji oraz świąteczne kulinaria (tekst w załączniku - link). Reszta spotkania upłynęła na rozmowach, delektowaniu się przyniesionymi owocami i świętowaniu. 

Mariusz (Czarek)