18.07.2013 - Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie
zakończył swoją działalność

i nie ma swojej kontynuacji w żadnej innej formie.

poniedziałek, 16 kwietnia 2012

Łódzkie Dni Japońskie

          Łódzkie Dni Japońskie odbywały się w dniach 14-15.04.2012r. na terenie Uniwersytetu Łódzkiego. W sobotnim spotkaniu uczestniczyło dwóch członków KKJ, Kalina i Marceli.

          W auli po krótkim wprowadzeniu i oficjalnym rozpoczęciu imprezy o godz. 11.30 przez dziekana Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego UŁ, prof. Jana Gajdę, swoją przemowę wygłosił radca Ambasady Japonii w Polsce, Yuzo Yoshioka. Opowiedział on po polsku o swoim rodzinnym kraju, kładąc szczególny nacisk na sytuację panującą tam po kwietniowym tsunami i powrót do równowagi gospodarczej. Podziękował również naszym rodakom za hojność, współczucie i wsparcie duchowe, jakie Polacy udzielili Japonii po zeszłorocznej tragedii. Ten punkt programu zakończyła krótkim podsumowującym przemówieniem ubrana w kimono prezes Klubu Yakumo-goto, prof. Jolanta Młodawska, po czym nastąpiło wręczenie nagród w konkursie „Japonia oczami dziecka”.
Wystawa "Japonia oczami dziecka"
          Pół godziny później można już było posłuchać już wykładu pt. „Japoński świat magii”, prowadzonego przez prof. A. Kozyrę z Uniwersytetu Warszawskiego. Dotyczył on głównie bardzo charakterystycznych japońskich bóstw, mianowicie kapp i tengu, które znalazły swoje miejsce nawet w mandze. Kolejną godzinę poświęcono natomiast językowi Kraju Kwitnącej Wiśni, który to w ciekawy i zabawny sposób przybliżyła słuchaczom dr E. Kostowska-Watanabe z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Podkreślała, jak ważne w komunikacji werbalnej (i nie tylko) są role genderowe utrwalane w Japonii od pokoleń oraz podzieliła się swoimi doświadczeniami po pobycie w tym kraju i konwersacjach, jakie odbywała z jego mieszkańcami. Wykład urozmaiciły ciekawostki nt. języka japońskiego m.in. dot. pochodzenia i użycia pewnych podstawowych zwrotów, jak również niektórych charakterystycznych zachowań i zwyczajów Japończyków, np. wśród obcych ludzi.

          O godz. 14:00 rozpoczął się półgodzinny pokaz karate Shōrin-ryū i Kobudō zorganizowany przez senseia D. Jędrzejczaka z Łódzkiego Centrum Okinawa Shorin-Ryu Karate i Kobudo Bushi. Młodzi karatecy, w tym uczestnicy międzynarodowych konkursów sztuk walki zostali bardzo entuzjastycznie przyjęci przez publiczność.  

          Następnie można było obserwować malowanie twarzy w stylu gejszy przez p. D. Szonert, charakteryzatorkę teatrów łódzkich.

          Ostatnią atrakcją Dni Japońskich, w której uczestniczyli członkowie KKJ, była relacja dra inż. M. Wołodźko z Wyższej Szkoły Zarządzania Środowiskiem z wycieczki do japońskich ogrodów. Słuchaczom przybliżone zostały różne style projektowania ogrodów na przestrzeni wieków (m.in. tsukiyama i karesansui), ceremonia parzenia herbaty oraz budowa i funkcje poszczególnych pawilonów - swego rodzaju altanek budowanych na świeżym powietrzu, stanowiących element dekoracyjny i praktyczny. Wykładowi przysłuchiwał się również p. Yuzo Yoshioka, co pewien czas ucinając sobie, jak przystało na prawdziwego Japończyka, inemuri (drzemkę).

          Uczestnicy wykładów i pokazów wrócili bogatsi w wiele nowych doświadczeń i niewątpliwie poszerzyli swoją wiedzę o wyspiarskim kraju.

Kalina

Więcej zdjęć TUTAJ oraz zdjęcia wysłane nam przez Panią Jolantę Młodawską - prezesa Klubu Yakumo-goto -> TUTAJ

sobota, 14 kwietnia 2012

Hanamatsuri w KKJ

          "(…) wewnętrzną naturą pięciu skandh jest Pustka. Forma jest Pustką, ale Pustka jest formą. Pustka nie jest inna niż formy, a formy nie są inne niż Pustka . (…) Kiedy w Umyśle nie ma przeszkód, żadnych przeszkód, żaden lęk nie istnieje. Całkowicie poza złudnymi myślami. To jest Nirwana (…)"- to fragment Sutry Serca, który stał się myślą przewodnią sobotniego klubowego spotkania – 14.04.2012. Przemierzając kalendarz japońskich świąt i festiwali tym razem czas przyniósł nam Hanamatsuri – Festiwal Kwiatów, a całe spotkanie odbyło się w klimacie japońskiego buddyzmu zen – drugiej po shinto religii Japonii.

          Tym razem sala klubowa stałą się japońskim zendo. W wystroju sali dominowała monochromatyczna kolorystyka. Było dużo czarnego, granatu i białego. Jedynym kolorowym akcentem wystroju był buddyjski ołtarz - bustudan (jap. 仏壇), skomponowany według prawideł zen. W centralnym miejscu obraz Buddy w otoczeniu białych kwiatów, świecy i kadzidła. Kwiaty to pomost do kontemplacji nietrwałości ciała; świece są zapalane, aby symbolizować światło Dharmy, które każdy powinien znaleźć w swoim sercu, by rozpraszało ciemność skalań natomiast kadzidło ma przypominać, że światło Dharmy można odnaleźć dzięki dobremu postępowaniu, które wiele razy było chwalone przez Buddę. A wszystkiemu towarzyszyło osiem kwiatów lotosu z origami – symbolizujące Szlachetną Ośmiostopniową Ścieżkę, która ma prowadzić do osiągnięcia nirwany, inne kwiaty nawiązujące do Hanamatsuri oraz kaligrafie. 

          Rozsiedliśmy się na środku sali i rozpoczęliśmy spotkanie od zapoznania się z prezentacją nt. obchodzonego święta Hanamatsuri, którą przygotował Mariusz (Czarek). Prezentacja do zobaczenia TUTAJ. Po niej wysłuchaliśmy Sutry Serca 般若心経 – po japońska i po polsku – którą recytują codziennie mnisi zen. A następnie po krótkim wprowadzeniu do medytacji przeszliśmy do zazen. Była to pierwsza medytacja jaką przeprowadziliśmy w klubie. Nie było to tradycyjne zazen, które powinno odbywać się w ciszy, gdyż wspieraliśmy się muzyką, pomagającą się wyciszyć i zrelaksować. 15-to minutowa medytacja bardzo szybko minęła. Później dzieliliśmy się wrażeniami. 

Więcej zdjęć TUTAJ
          Wyciszeni oddaliśmy się kaligrafowaniu enso – symbolu zen. Zaczęła się niezła zabawa. Mimo pełnego skupienia nie zabrakło śmiechu i komentarzy do powstających prac. Chociaż do idealnego koła wiele brakowało, to jak na pierwszy raz efekty pracy nie były takie złe. Na pozostałe, zaplanowane znaki kanji brakło już czasu, ale może innym razem znów wpadniemy w wir medytacji, kontemplacji pustki i stworzymy kolejne kaligrafie przesiąknięte duchem zen. 

Mariusz (Czarek)

wtorek, 10 kwietnia 2012

KONKURS

Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie zaprasza do udziału w zabawie
- konkursie fotograficznym pod hasłem:

"Japońskie inspiracje - Hanaki (kwitnące drzewa)"

Zapraszamy do zapoznania się z regulaminem konkursu.
  1. Termin nadsyłania prac: 12 kwietnia – 12 maja 2012 r.;
  2. Głosowanie: 13 - 24 maja 2012 r. 
  3. Ogłoszenie wyników: 25 maja 2012 r. na stronie KKJ.
Życzymy miłych poszukiwań z aparatem w ręku :)

czwartek, 5 kwietnia 2012

Życzenia z okazji Hanamatsuri 2012

花祭おめでとうございますHanamatsuri omedetō gozaimasu.  


"Chcesz 
wiedzieć, 
kim 
będziesz
 - zważaj 
na to, 
co robisz."
Budda 



          Z okazji radosnego Hanamatsuri (花祭) - Dnia Urodzin Buddy (8.04), życzymy wszystkim radości, szczęścia i pokoju. Niech każdy dzień wiedzie nas drogą miłości, mądrości i prawdy, abyśmy byli świadomi tego, co prowadzi nas naprzód, a co wstrzymuje w dążeniu do doskonałości. 

Wszystkim miłośnikom Kraju Kwitnącej Wiśni 
składa Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie.

sobota, 31 marca 2012

Spotkanie 30 – „Kultura Japonii”


          Ostanie marcowe spotkanie KKJ odbyło się 31. 03 i poświęcone było kulturze Japonii oraz sprawom organizacyjnym Klubu.

        Na początku obejrzeliśmy film pt. „Japonia. Tradycja i nowoczesność”. Z przyczyn technicznych nie udało się nam go obejrzeć do końca (zabrakło kilku ostatnich minut), ale cały jest dostępny TUTAJ.

          Po filmie odbyło się Walne Zebranie Członków KKJ w Bełchatowie. 

          W spotkaniu udział wzięło łącznie 5 osób. Niestety liczba ta nie spełniała wymaganej większości potrzebnej do podjęcia niektórych decyzji, dlatego niektóre punkty programu zostały tylko omówione, bez głosowania. Otwarcia obrad dokonał Mariusz (Czarek) przew. KKJ. Po przyjęciu porządku obrad przystąpiono do realizacji kolejnych punktów programu.

W trakcie spotkania omawiane były następujące kwestie:
  1. Charakter i miejsce spotkań klubu oraz obecność na nich klubowiczów.
  2. Rola i zadania Przewodniczącego Klubu. Program przewidywał wybory nowego Przewodniczącego Klubu. Jednak obecni, z powodu m.in. braku innej kandydatury na to stanowisko, nie zgodzili się na zmianę i rezygnację i nadal Przewodniczącym KKJ pozostaje Mariusz (Czarek)
  3. Podjęto decyzję, że z dn. 31.03, Magda przestaje pełnić funkcję Zastępcy Przewodniczącego KKJ. Kwestia wyboru nowego zastępcy pozostaje otwarta.
  4. Omówiono doprecyzowanie niektórych pkt. Regulaminu KKJ. Z powodu braku kworum, nie zostały one przegłosowane.
  5. Ustalono kalendarz kolejnych spotkań do 7.07. (TUTAJ) Do każdego spotkania została przydzielona jedna osoba, która będzie je prowadzić. Ustalono, że osoba, które nie będzie mogła w danym czasie poprowadzić spotkania, może znaleźć zastępstwo lub zamienić się z kimś innym na termin. Osoba zastępująca powinna prowadzić spotkanie na temat osoby zastępowanej lub może prowadzić spotkania na temat jej przydzielony, o ile dotyczy to wymiany terminów. 
  6. Omówiono projekt promocji działań KKJ. Dotyczy to gł. promocji w Internecie. Oliwia zaproponowała swoją pomoc jako koordynatora działań promocyjnych.
  7. Omówiono plan Dnia Japońskiego w ILO oraz jak wygląda udział w nim KKJ, który przedstawiła Oliwia
  8. W skrócie omówiono spotkanie Grupy Ars poetica, Dnia Otwartego KKJ, stoiska KKJ podczas Dni Bełchatowa oraz Dzień Dobrych Uczynków. Tematy te szerzej zostaną omówione na kolejnych spotkaniach Klubu.
 Na tym zakończono Walne Zebranie Członków KKJ.
-  
Mariusz (Czarek) - Przewodniczący KKJ

sobota, 24 marca 2012

Shunbun-no-hi 2012

          Za oknem już wiosna. Astronomiczna trwa od 20. a kalendarzowa – 21. marca. Wtedy to bowiem przypada Równonoc Wiosenna. W tym też dniu w japońskim kalendarzu także przypada Wiosenne Zrównanie Dnia z Nocą - Shunbun no hi - 春分の日. Święto to jest jednym z największych Japońskich Świąt Narodowych. W okolicach tego dnia większość ludzi odwiedza groby swoich przodków.

          24 marca br. w Klubie obchodziliśmy w/w święto. Chociaż nie było wizyty na cmentarzu to jednak sobotnie spotkanie było nieco inne niż wcześniejsze. Wkroczyliśmy w świat neopogańskej wicca, japońskiego shinto i słowiańskiej tradycji. Było dużo magii, tajemniczych rytuałów i dobrej zabawy. Ale od początku. 

          Słońce wdzierało się przez okna do klubowej sali. Lekki wietrzyk szumiał wśród rozciągniętych sznurów Shimanewa z paskami shide, które tworzyły przestrzeń naszych magiczno – szintoistycznych obrzędów. Shimanewa miały chronić to miejsce przed wpływem negatywnej energii.

          Wśród zieleni, rozstawionej po 4 rogach, znajdowało się centralne miejsce przeżyć transcendentnych i wyrażania aktów ceremonialnych nierozerwalnie związanych ze składaniem ofiar dedykowanych bóstwom. Jako że miało to być spotkanie 3 różnych tradycji, w centrum znalazły się różne, charakterystyczne dla danej tradycji i wspólnego święta – rytualne przedmioty. Były symbole wiccańskich bóstw, symbole czterech żywiołów oraz magiczne narzędzia używane przez magów i czarownice. W centrum stał Gohei - 御幣 w otoczeniu shakaki. Była także Torii z shodo Shunbun no hi oraz wiosenne i zimowe moribany oraz Ōnusa - 大幣 z wieloma shide do rytualnego oczyszczania. Była także i nasza Marzanna ubrana w tradycyjne, białe kimono (może na wpół tradycyjne, bo w czerwone biedronki). Była to słomiana kukła przedstawiająca – słowiańską boginię symbolizującą zimę i śmierć, którą w rytualny sposób mieliśmy spalić i utopić w otmętach Rakówki, aby przywołać wiosnę. Ale obyło się bez tego. Oczywiście nie mogło zabraknąć darów ofiarnych oraz wiosennego gaika z kwiatami, baziami i ugotowanymi jajkami.

          Pierwsze nutu „Tajemniczej Podróży” rozpoczęły ceremonię odpędzania duchów zimy i powitania wiosny. Zatoczono magiczny krąg wyznaczając strefę tajemnicy. Zaproszono cztery żywioły, aby strzegły tego miejsca i powitano tajemnicze istoty, będące przekaźnikami astralnych energii. 

         Tym sposobem przeszliśmy do głównego punktu ceremonii – szintoistycznego oczyszczenia. Monotonnie mantrowane „Amatsu norito” wprowadzało w stan nirwany a czterokrotne oczyszczenie Ōnusą przepędziło duchy zimy i wprowadziło wiosenny powiew nadziei. „Wszystko co złe będzie odpędzone! Wszystko co negatywne musi zniknąć wnet! Niech tak się stanie!„ – tymi słowami zakończyła się główna część ceremonii, po której przeszliśmy do uczty.

         Posileni i napojeni, podziękowaliśmy żywiołom i bóstwom za opiekę, otworzyliśmy magiczny krąg i zakończyliśmy nasz rytuał. Zima pożegnana i wiosna przywołana. A Marzanna? Marzanna zostaje z nami w Klubie, do następnego roku. 

          Pełni wrażeń, nowych doświadczeń i naładowani energią zakończyliśmy spotkanie. Spotkanie inne niż wszystkie: kolorowe, z magicznymi obrzędami, japońskimi tekstami, z nutką tajemnicy i astralnej energii, którą można dostrzec na kilku świątecznych fotografiach. (Więcej zdjęć TUTAJ)
Mariusz (Czarek)

sobota, 17 marca 2012

Biały Dzień w KKJ

           Miesiąc po walentynkach – 14 marca – w Japonii obchodzone jest Howaito dē (Biały Dzień). Jest ono odpowiednikiem naszego Dnia Kobiet, bo w Japonii nie obchodzi się 8 marca. Nawiązując do tradycji, 17 marca - na spotkaniu KKJ obchodziliśmy właśnie Biały Dzień. W wystroju sali było dużo białego koloru: m.in. Biały kocyk, białe kwiaty - te w ikebanie i origami i białe i czekoladowe słodycze. Nie było tylko dziewczyn w białych kimonach. Szkoda, że nie przyszły i nie świętowały razem z nami – jakby nie patrzeć - swojego święta. Ale trudno, ich strata. Czekoladę zjedliśmy sami. 

          Po krótkim wstępie  - skąd , po co i dlaczego obchodzony jest Biały Dzień, zabraliśmy się za składanie białych kwiatów origami. Do wyboru był tulipan, lilia, irys i kwiat lotosu. To właśnie ten ostatni kwiat wzbudził największe zainteresowanie i postanowiliśmy nauczyć się go składać. Jednak na początku, dla przypomnienia sobie podstawowych zagięć w origami, złożyliśmy prostą lilię. Każdy zrobił po jednym kwiatku. Następnie wspólnie składaliśmy elementy do dwóch nenufarów. Ze złożonych części, Łukasz złożył swojego kwiatka a pozostali złożyli "klubowego„ lotosa. Efekty widać na załączonych zdjęciach. 

Więcej zdjęć TUTAJ
          W programie spotkania była też ceremonia herbaciana. Wcześniej ustaliliśmy, że co 3 miesiące będziemy taką ceremonię urządzać i przypominać sobie jej przebieg. Jako że Adrian (młodszy), nie próbował tej „dobrej” herbaty a chciał, więc tylko dla niego zrobiliśmy cały ceremoniał. 

          Na dyskusjach i planach na przyszłość, delektując się białą czekoladą, dobrnęliśmy do końca spotkania.

Mariusz (Czarek)