Wieczór z Yamato-uta, czyli poezją japońską.

          11 maja br. w Miejskiej i Powiatowej Bibliotece Publicznej w Bełchatowie odbyło się spotkanie z poezją japońską. Było to kolejne spotkanie Grupy Ars Poetica, na którym przybyłe osoby czytają lub słuchają wierszy związanych z tematem spotkania. Jednym z członków Grupy Ars Poetica jest Mariusz Gosławski - przew. KKJ, który piątkowy wieczór przygotował i poprowadził. Na spotkanie zaproszono także Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie. Na zaproszenie odpowiedziały dwie osoby z KKJ – Magda Zuzela i Iza Bilarska.

          Spotkanie składało się z dwóch części. Rozpoczęliśmy częścią teoretyczną, aby bardziej przybliżyć wszystkim obecnym ducha poezji japońskiej. Omówiono tylko trzy gatunki poetyckie – waka, tanka i haiku., zasady ich powstawania i „matematykę” pisania. Przyjęło się bowiem, że czytając wiersze całkiem naturalnie zaczynamy zastanawiać się „co też autor mógł mieć na myśli”… A to niestety uniemożliwia zrozumienie wiersza z Kraju Kwitnącej Wiśni, którego nie można zobaczyć, niekoniecznie też odczuć – trzeba po prostu go widzieć. 

„stary staw
żaba wskakuje
plusk wody”

I jak? Prawda, że raczej ciężko powiedzieć „co autor miał na myśli”…?

          Japońskie wiersze poza ową specyficznością oraz ściśle określoną budową (przez którą zresztą wszelkie tłumaczenia tracą na mocy) mają również moc, która była w stanie wzruszyć najmężniejszego samuraja. Posiadają także nutkę romantyzmu, ponieważ w dawnych czasach były odpowiednikami listów miłosnych miedzy kochankami (koniecznie wymienianych przed wschodem słońca).

          Poznawanie historii, osobliwości i ulotności poezji japońskiej powoli wprowadzało uczestników spotkania w magiczną atmosferę i wraz z otaczającymi dekoracjami, wyświetlaną prezentacją oraz tradycyjną japońska muzyką towarzyszącą w tle, po woli przygotowywało nas na drugą część spotkania – czytanie wierszy. Ale to nie wszystko!

          Aby urozmaicić, a również niezwykle umilić spotkanie, Mariusz zaprezentował ceremonię parzenia herbaty, którą następnie jeden z uczestników z uśmiechem skosztował. Reszta zaś dostała już normalnie przygotowaną, mniej japońską, jednakże równie dobrą herbatę zieloną. Części praktycznej chyba nie trzeba opisywać, a kogo nie było, niech żałuje. 

Następnie, posilając się herbatą, każdy miał szansę przeczytać jakiś wiersz lub poemat. Niektórzy śmiałkowie pokusili się nawet o przeczytanie kilku wybranych lub też – własnoręcznie popełnionych haiku. Atmosfera była oczywiście bardzo przyjemna. Może nie wniknęliśmy w głąb Yamato-uta, jednakże na pewno skubnęliśmy jakąś jej część. W niektórych może roznieciliśmy pasję, na pewno też wszyscy musieli sobie zadać pytanie: „Czy tak naprawdę wiem, czym są wiersze?” Odpowiedź może nam dać jeden z japońskich poetów -  Ryōkan Taigu (1758 - 1831) – japoński mistrz zen związany ze szkołą sōtō, kaligraf.

 „Któż mówi, że moje wiersze są wierszami?
Moje wiersze nie są wierszami.
Kiedy zrozumiesz, że moje wiersze nie są wierszami,
Wtedy możemy rozpocząć dyskusję o poezji!”

(więcej zdjęć TUTAJ)

          Wieczór z poezją japońską był nie tylko spotkaniem ze słowem, ale także okazją do poznania kultury i tradycji Japonii. Dźwięk, obraz i słowo, które wspólnie się przeplatały, powodowały, że czas bardzo szybko leciał. Mamy nadzieję, że uczestnicy spotkania miło spędzili wieczór i choć przez chwilę, zapominając o codzienności, poczuli klimat Kraju Kwitnącej Wiśni. 

Magda / Mariusz

Kodomo no hi w KKJ - 2012

          5 maja, Japonia obchodzi swoje narodowe święto – dzień Dziecka - Kodomo no hi こどもの日. Choć jest to święto wszystkich dzieci, to szczególnie skierowane jest do chłopców. W roku 1948 Święto Chłopców (Tango-no Sekku - 端午の節句) zostało oficjalnie przemianowane na Święto Dziecka (Kodomo-no Hi - こどもの日) i ustanowione japońskim świętem narodowym. Święto Dziecka jest więc dniem, w którym szczególnie podkreśla się potrzebę poszanowania praw dzieci oraz wychowania ich w zdrowiu i szczęściu. Dla dzieci święto to jest również znakomitą okazją do wyrażania swej wdzięczności rodzicom za ich miłość, trud wychowawczy i troskliwą opiekę. Jednakże w większości japońskich rodzin święto to nadal jest obchodzone w sposób tradycyjny, czyli jako Święto Chłopców. Tradycyjnie w tym dniu wywiesza się koi-nobori - ogromne proporce, mieniące się żywymi kolorami. Proporce te, przedstawiające kolorowe karpie, są wykonane z papieru lub tkaniny, natomiast we wnętrzach domów urządza się specjalne wystawy, zwane gogatsu-ningyō. 

          Również nasze klubowe spotkanie, przypadające 5.05, było okazją do świętowania Kodomo no hi. I u nas pojawiła się także dekoracja gagatsu-ningyo, przy której rozpoczęliśmy nasze spotkanie w wyjątkowo licznym gronie. Oprócz stałych bywalców i nieco rzadziej bywających członków klubu, przyszedł Adam z kolegą Tomkiem. Mamy nadzieję, że oboje zadomowią się u nas na stałe. Na początku Mariusz, przedstawiając prezentację „Kodomo no hi”, przybliżył wszystkim historię i tradycje związane z tym świętem. W trakcie obejrzeliśmy także film animowany o Momo-taro – japońskim bohaterze – jednym z trzech postaci, które pojawiają się w dekoracjach Dnia dziecka, oraz wysłuchaliśmy tradycyjnej świątecznej piosenki: „Yane yori takai koi-nobori”. Film jak i piosenka były po japońsku, ale to nie przesadzało w ich zrozumieniu . 

          Kolejnym punkiem programu były hełmy origami. Miał być prosty model, ale rzuciliśmy się na głębsza wodę i wybraliśmy bardziej skomplikowany. W ruch poszły gazety, bo miały być czapki na głowę. Ze składaniem była różnie, ale efekty wyszły zadawalające. Szkoda tylko, że wielkość tych czapeczek nie pasowała do wielkości głów. 

          Ostatni element spotkania był bardzo odpowiedni do świątecznego spotkania. To kolorowanki związane z Kodomo no hi, które pomalowaliśmy kolorowymi kredkami. W trakcie kolorowania omówiliśmy sobie plan weekendu z kulturą Japonii, który czeka nas już za tydzień. A całemu spotkaniu towarzyszyły japońskie piosenki dla dzieci – te tradycyjne, oraz piosenki z japońskich bajek. Było kolorowo, radośnie i wesoło jak to w Dniu Dziecka. (Więcej zdjęć TUTAJ)

Mariusz (Czarek)

Życzenia z okazji Kodomo no hi 2012

こどもの日おめでとうございます

Kodomo no hi omedetō gozaimasu

  

          Z okazji Kodomo-no hi (こどもの日) - japońskiego Dnia Dziecka (5.05), życzymy wszystkim dzieciom - tym małym i tym nieco starszym - uśmiechu od ucha do ucha, co dzień nowych przygód, wspaniałych przyjaciół, spełnienia marzeń, szczęścia, radości i pokoju. A tym, którzy ten dzień obchodzą w sposób tradycyjny jako Tango-no Sekku (端午の節句) - Święto Chłopców, życzymy determinacji w pokonywaniu przeszkód, odwagi i zdolność osiągania wysoko postawionych celów.

Wszystkim dzieciom,

składa Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie.

Midori no hi w KKJ

          29 kwietnia Japonia obchodzi urodziny cesarza Hirohito, który panował 62 lata (1926-1989). Był on wielkim wielbicielem natury i po jego śmierci w dowód uznania dla zaangażowania w ekologię i propagowanie wiedzy na temat środowiska naturalnego ustanowiono dzień jego urodzin świętem łączności człowieka z naturą i wdzięczności za błogosławieństwa. Co prawda w 2007 r. przeniesiono obchody Dnia Zieleni na 4 maja, jednak my obchodziliśmy go 28 kwietnia.

           Zgodnie z planem zabraliśmy się do malowania kilku wybranych kanji związanych z naturą. Wahaliśmy się przy poprawności zapisu kilku znaków, ale ekspert w końcu rozstrzygnął sprawę. Staraliśmy się jak mogliśmy, aby były one jak najdokładniejsze. Tu należy wspomnieć o Adrianie, który szczególnie wyróżnił się w dziedzinie kaligrafii (śmiech). W trakcie malowania kanji, wysłuchaliśmy wielu ciekawostek z ust światowego przybysza (nowej osoby, która zawitała na nasze spotkanie), który być może także dołączy do naszej małej społeczności. Po skończeniu pracy, odłożyliśmy nasze „bohomazy” do wyschnięcia.

           Po części praktycznej, usiedliśmy wszyscy (w liczbie 6 osób) na poduszkach w naszym „japońskim kąciku”. Na początku wysłuchaliśmy relacji Zuzy nt. obchodów Midori no hi w Japonii oraz  przeglądaliśmy książki dotyczące hodowli bonsai. Następnie zaczęliśmy omawiać sprawy klubowe, m.in. nasz udział w wieczorze z poezją japońską (11.05). Zastanawialiśmy się także, czy pojedziemy na obchody japońskiego Dnia Zieleni do Łodzi, ale w końcu stanęło na tym, że zrobimy wtedy Dzień Otwarty w KKJ (12.05). Uzgadnialiśmy jakie atrakcje zapewnimy potencjalnym „przybyszom” na nasze spotkanie. W końcu Czarek zakomunikował nam, że bierzemy udział w Dniu Dobrych Uczynków(13.05) i omawialiśmy nasze stoisko na ten dzień. Myśleliśmy jeszcze nad tym, gdzie się będziemy spotykać, bo dni stały się naprawdę upalne i ciężko wysiedzieć w naszej stałej siedzibie tzn. w Gwarku. Postanowiliśmy, że raczej będziemy spotykać się na dworze, rzadziej (choć to nie wykluczone) w Gwarku. 

          Tym organizacyjnym akcentem zakończyliśmy spotkanie. Choć trwało ono wyjątkowo krótko, rozeszliśmy się w dobrych humorach. (Pozostałe zdjęcia TUTAJ)

Zuza

KKJ na Dniu japońskim w Bronku - 21.04.2012r

I Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego w Bełchatowie

stoisko Klubu Kultury Japońskiej w Bełchatowie

wykład przewodniczącego KKJ - Mariusza Gosławskiego - pt. Świat Gejsz"

pokaz aikido Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai

czynnie bierze udział nasza klubowiczka - Izabela Bilarska	przewodniczący KKJ chętnie bierze udział w pokazie

czas na odpoczynek - sponsor -> przew. KKJ

Więcej zdjęć TUTAJ

Łódzkie Dni Japońskie

          Łódzkie Dni Japońskie odbywały się w dniach 14-15.04.2012r. na terenie Uniwersytetu Łódzkiego. W sobotnim spotkaniu uczestniczyło dwóch członków KKJ, Kalina i Marceli.

          W auli po krótkim wprowadzeniu i oficjalnym rozpoczęciu imprezy o godz. 11.30 przez dziekana Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego UŁ, prof. Jana Gajdę, swoją przemowę wygłosił radca Ambasady Japonii w Polsce, Yuzo Yoshioka. Opowiedział on po polsku o swoim rodzinnym kraju, kładąc szczególny nacisk na sytuację panującą tam po kwietniowym tsunami i powrót do równowagi gospodarczej. Podziękował również naszym rodakom za hojność, współczucie i wsparcie duchowe, jakie Polacy udzielili Japonii po zeszłorocznej tragedii. Ten punkt programu zakończyła krótkim podsumowującym przemówieniem ubrana w kimono prezes Klubu Yakumo-goto, prof. Jolanta Młodawska, po czym nastąpiło wręczenie nagród w konkursie „Japonia oczami dziecka”.

Wystawa "Japonia oczami dziecka"

          Pół godziny później można już było posłuchać już wykładu pt. „Japoński świat magii”, prowadzonego przez prof. A. Kozyrę z Uniwersytetu Warszawskiego. Dotyczył on głównie bardzo charakterystycznych japońskich bóstw, mianowicie kapp i tengu, które znalazły swoje miejsce nawet w mandze. Kolejną godzinę poświęcono natomiast językowi Kraju Kwitnącej Wiśni, który to w ciekawy i zabawny sposób przybliżyła słuchaczom dr E. Kostowska-Watanabe z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Podkreślała, jak ważne w komunikacji werbalnej (i nie tylko) są role genderowe utrwalane w Japonii od pokoleń oraz podzieliła się swoimi doświadczeniami po pobycie w tym kraju i konwersacjach, jakie odbywała z jego mieszkańcami. Wykład urozmaiciły ciekawostki nt. języka japońskiego m.in. dot. pochodzenia i użycia pewnych podstawowych zwrotów, jak również niektórych charakterystycznych zachowań i zwyczajów Japończyków, np. wśród obcych ludzi.

          O godz. 14:00 rozpoczął się półgodzinny pokaz karate Shōrin-ryū i Kobudō zorganizowany przez senseia D. Jędrzejczaka z Łódzkiego Centrum Okinawa Shorin-Ryu Karate i Kobudo Bushi. Młodzi karatecy, w tym uczestnicy międzynarodowych konkursów sztuk walki zostali bardzo entuzjastycznie przyjęci przez publiczność.  

          Następnie można było obserwować malowanie twarzy w stylu gejszy przez p. D. Szonert, charakteryzatorkę teatrów łódzkich.

          Ostatnią atrakcją Dni Japońskich, w której uczestniczyli członkowie KKJ, była relacja dra inż. M. Wołodźko z Wyższej Szkoły Zarządzania Środowiskiem z wycieczki do japońskich ogrodów. Słuchaczom przybliżone zostały różne style projektowania ogrodów na przestrzeni wieków (m.in. tsukiyama i karesansui), ceremonia parzenia herbaty oraz budowa i funkcje poszczególnych pawilonów - swego rodzaju altanek budowanych na świeżym powietrzu, stanowiących element dekoracyjny i praktyczny. Wykładowi przysłuchiwał się również p. Yuzo Yoshioka, co pewien czas ucinając sobie, jak przystało na prawdziwego Japończyka, inemuri (drzemkę).

          Uczestnicy wykładów i pokazów wrócili bogatsi w wiele nowych doświadczeń i niewątpliwie poszerzyli swoją wiedzę o wyspiarskim kraju.

Kalina

Więcej zdjęć TUTAJ oraz zdjęcia wysłane nam przez Panią Jolantę Młodawską - prezesa Klubu Yakumo-goto -> TUTAJ

Hanamatsuri w KKJ

          "(…) wewnętrzną naturą pięciu skandh jest Pustka. Forma jest Pustką, ale Pustka jest formą. Pustka nie jest inna niż formy, a formy nie są inne niż Pustka . (…) Kiedy w Umyśle nie ma przeszkód, żadnych przeszkód, żaden lęk nie istnieje. Całkowicie poza złudnymi myślami. To jest Nirwana (…)"- to fragment Sutry Serca, który stał się myślą przewodnią sobotniego klubowego spotkania – 14.04.2012. Przemierzając kalendarz japońskich świąt i festiwali tym razem czas przyniósł nam Hanamatsuri – Festiwal Kwiatów, a całe spotkanie odbyło się w klimacie japońskiego buddyzmu zen – drugiej po shinto religii Japonii.

          Tym razem sala klubowa stałą się japońskim zendo. W wystroju sali dominowała monochromatyczna kolorystyka. Było dużo czarnego, granatu i białego. Jedynym kolorowym akcentem wystroju był buddyjski ołtarz - bustudan (jap. 仏壇), skomponowany według prawideł zen. W centralnym miejscu obraz Buddy w otoczeniu białych kwiatów, świecy i kadzidła. Kwiaty to pomost do kontemplacji nietrwałości ciała; świece są zapalane, aby symbolizować światło Dharmy, które każdy powinien znaleźć w swoim sercu, by rozpraszało ciemność skalań natomiast kadzidło ma przypominać, że światło Dharmy można odnaleźć dzięki dobremu postępowaniu, które wiele razy było chwalone przez Buddę. A wszystkiemu towarzyszyło osiem kwiatów lotosu z origami – symbolizujące Szlachetną Ośmiostopniową Ścieżkę, która ma prowadzić do osiągnięcia nirwany, inne kwiaty nawiązujące do Hanamatsuri oraz kaligrafie. 

          Rozsiedliśmy się na środku sali i rozpoczęliśmy spotkanie od zapoznania się z prezentacją nt. obchodzonego święta Hanamatsuri, którą przygotował Mariusz (Czarek). Prezentacja do zobaczenia TUTAJ. Po niej wysłuchaliśmy Sutry Serca 般若心経 – po japońska i po polsku – którą recytują codziennie mnisi zen. A następnie po krótkim wprowadzeniu do medytacji przeszliśmy do zazen. Była to pierwsza medytacja jaką przeprowadziliśmy w klubie. Nie było to tradycyjne zazen, które powinno odbywać się w ciszy, gdyż wspieraliśmy się muzyką, pomagającą się wyciszyć i zrelaksować. 15-to minutowa medytacja bardzo szybko minęła. Później dzieliliśmy się wrażeniami. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Wyciszeni oddaliśmy się kaligrafowaniu enso – symbolu zen. Zaczęła się niezła zabawa. Mimo pełnego skupienia nie zabrakło śmiechu i komentarzy do powstających prac. Chociaż do idealnego koła wiele brakowało, to jak na pierwszy raz efekty pracy nie były takie złe. Na pozostałe, zaplanowane znaki kanji brakło już czasu, ale może innym razem znów wpadniemy w wir medytacji, kontemplacji pustki i stworzymy kolejne kaligrafie przesiąknięte duchem zen. 

Mariusz (Czarek)