Egzamin Aikido

Trening w Dojo B-tów z Sensei

Rafałem Frankiewiczem 1 dan

          18 grudnia 2011 roku, nasza klubowiczka - Izabela Bilarska, zdała egzamin Aikido uzyskując 6 stopień „kyu” (uczniowski). Iza od października br. jest członkiem Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai.

          Egzamin odbył się w Dojo w Piotrkowie Tryb. i został przeprowadzony według wymagań Polskiej Federacji Aikido przez komisję instruktorów pod przewodnictwem Senseia Rafała Obrzud 3 dan Aikido Aikikai.

Serdecznie gratulujemy!

Bonenkai z Mikołajem - 17.12.2011

          To już ostatnie spotkanie Klubu Kultury Japońskiej w 2011 roku. Zebraliśmy się w licznej grupie. Po umeblowaniu naszej klubowej sali i zawieszeniu dekoracji, tematycznie związanych z naszym ostatnim spotkaniem, zasiedliśmy do słodko zastawionych stołów. A było w czym wybierać: ciasto, babeczki, rozmaite ciasta i ciasteczka, wafelki, owoce, soki i herbata. Na początek poznaliśmy postać Buddy Hoteia, który bywa kojarzony z naszym Mikołajem oraz oficjalnie podsumowaliśmy miniony rok - a raczej półrocze – jakie spędziliśmy w klubie: co robiliśmy, z kim się spotykaliśmy i w jakich imprezach braliśmy udział. Jednocześnie omówiliśmy plany na najbliższy rok. Następnie przeszliśmy do oglądania zdjęć z wybranych spotkań klubu. Wśród nich znalazły się także te, które nie były nigdzie publikowane. Było wiele komentarzy, opinii, śmiechu i miłego wspominania minionych wydarzeń.

          W trakcie oglądania zdjęć pojawił się Mikołaj. Niestety z pustym workiem. Zapewne wiedział, że każdy z nas ma przygotować po dwie małe paczki i sam nic nie przynosił. Na początek dowiedział się co robimy na spotkaniach w klubie. Miał również chęć dołączenia do nas, ale….. Zaczął się mini sprawdzian dotyczący klubu. Mikołaj po usłyszeniu dobrej odpowiedzi – a były same dobre – wręczał prezenty. Każdy otrzymał wcześniej wspomnianą paczkę i zakładkę do książki z imieniem  - każdy ze swoim. Nauczył nas także krótkiej piosenki w łamaną japońszczyzną oraz choreografii do niej. Śmiechu było co nie miara.

          Następnie zrobiliśmy sobie wspólne pamiątkowe zdjęcie z Mikołajem oraz każdy kto chciał mógł sobie zrobić sam zdjęcie z Mikołajem. Zrobili wszyscy. Na zakończenie wizyty, Mikołaj życzył nam dobrej zabawy w klubie na kolejne miesiące oraz szybkiego spotkania w przyszłym roku. Żegnając nas, zostawił nam jeszcze jedną niespodziankę – japońską wersję Jingle Bells, gdzie wspólnie mogliśmy jej posłuchać, ale i sami zaśpiewać. Wizytę Mikołaja przegapił tylko szef. Musiał pilnie wyjść i gdzieś się zagubił w labiryncie korytarzy Gwarka. Kiedy wrócił, było już za późno. Mówiliśmy, że był Mikołaj, zostawił prezenty itd. Udało się dogonić Mikołaja, ale szef wrócił z rózgą, której zapewne się spodziewał. Na przyszły rok musi się poprawić, aby dostać słodszy prezent.

Więcej zdjęć TUTAJ

          Na szczęście nikt z nas nie wyszedł ze spotkania bez paczki – także i przewodniczący. Zrobiliśmy ich więcej, aby dla każdego wystarczyło. Tym miłym i bardzo słodkim akcentem zakończyliśmy nasze ostatnie klubowe spotkanie w 2011 roku. Przed nami trzy tygodnie wolnego od spotkań. Musimy odpocząć, nabrać sił i z nowym zapałem ruszyć do pracy w nowym roku.

Mariusz (Czarek)

Spotkanie 17 – „Gry i zabawy japońskie"

          Sobotnie spotkanie KKJ (10.12.2011) upłynęło pod znakiem dobrej zabawy i wspólnych rozgrywek. Na spotkaniu poznaliśmy Adriana, który przyjechał do nas z Zelowa. Witamy w Klubie. Jak widać informacje o klubie wychodzą już poza granice miasta. 

          Tematem naszego spotkania były gry i zabawy japońskie. Krótki opis zabaw można znaleźć np. w informatorze wydawanym przez Ambasadę Japonii w Polsce. Nie rozwodziliśmy się skąd, kto i kiedy co wymyślił. Całe spotkanie poświęciliśmy na praktykę. Zaczęliśmy od składania prostego pudełka, które będą nam potrzebne na kolejne mikołajkowe spotkanie. Niby prosta rzecz, a jednak w kilku momentach niektórym sprawiała trudności. 

          Znane wszystkim sudoku musieliśmy tym razem odłożyć. tablica, na której zawsze pisaliśmy gdzieś odjechała i nie dało się, aby wspólnie pobawić się „matematyką”. Mieliśmy tez małe wersje, ale z powodu ograniczonego czasu woleliśmy zająć się innymi grami.

          Następnie zagraliśmy w Kai-awase. Zamiast tradycyjnych muszli mieliśmy tekturowe kwadraciki. Każdej parze był przyporządkowany znak kanji japońskiego horoskopu, umieszczony po wewnętrznej stronie obu połówek. Najpierw gracz losował jedna kartę, a następnie szukał brakującej drugiej części wśród rozłożonych na stole tak, aby rysunek nie był widoczny.

          Kolejna zabawa to fukuwarai, która polegała na tym, żeby, mając oczy zasłonięte szalikiem, przyczepić w odpowiednich miejscach twarzy: oczy, brwi, nos i usta. Do zabawy włączyli się Dominika i Łukasz. Patrząc na efekty pracy układających nie sposób było zachować poważną minę, więc było bardzo śmiesznie. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Później wspólnie zagraliśmy w japońskie bierki mikado w wersji plenerowej. A spotkanie zakończyliśmy ayatori – zabawą ze sznurkiem.

          Podsumowując: było to jedno z ciekawszych spotkań, gdzie wszyscy mogli się czynnie zaangażować i wspólnie świetnie się bawić. Padła także propozycja, aby niektóre nasze spotkania kończyć jedną z takich gier np. bierkami. Pomysł dobry, zobaczymy tylko, czy się przyjmie.

Mariusz (Czarek)


Dziękujemy za promocję

          Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie pragnie podziękować tym, którzy pomagają nam w promocji klubu poprzez wywieszenie plakatów czy zamieszczenie informacje na swoich stronach internetowych. Wiadomości takie pojawiły m.in. w bełchatowskich instytucjach takich jak: w gablotach MCK, na tablicach MiPBP, na stronie II LO im. Kochanowskiego oraz na stronie Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai. Liczymy, że także inni będą mówić o naszym klubie w swoich miejscach pracy czy nauki, dołaczą do nas lub chętnie podejmą z nami współpracę.

Spotkanie 16 - „Chado – droga herbaty”

           Pierwsza sobota grudnia (3.12.2011) i kolejne spotkanie KKJ. I tym razem nie obyło się bez niespodzianek. Były już alarmy, zabrano nam stoliki a tym razem zamknięto nam salę skąd braliśmy potrzebne rzeczy lub mieliśmy tam spotkania, a klucza brak. Teraz potrzebnym był czajnik – bo jak przeprowadzić ceremonię herbacianą bez gotowanej wody. Czy takie niespodzianki staną się tradycją na naszych spotkaniach? Oby nie. Niespodzianki mogą być, ale miłe i bez szkody dla spotkań.

          Rozpoczęła się burza pomysłów, do kogo zadzwonić, kto ma blisko znajomych a może obejdziemy się bez czajnika i będziemy pić herbatę na „sucho”. Oliwia znalazła klamkę do zabarykadowanych drzwi. Choć i to nie było gwarantem, że będą one otwarte. Spróbowaliśmy. Były otwarte, ale za drzwiami  kolejna barykada do pokonania. Na szczęście udało się i ją pokonać i zdobyć czajnik. Teraz mogliśmy rozpocząć spotkanie, którego tematem przewodnim było – „Chado – droga herbaty”. 

          Na początek obejrzeliśmy prezentację jak wygląda cała ceremonia herbaciana, poznaliśmy nazwy poszczególnych akcesoriów i obiektów. Niestety z przyczyn technicznych – złośliwość rzeczy martwych - nie udało nam się obejrzeć filmu pokazującego przebieg ceremonii. Film i tekst dostępne są w sieci.

          Po krótkim wprowadzeniu przeszliśmy do praktyki. Na wstępie zabraliśmy się za mielenie zielonej herbaty w młynku (pamiętającego miniony system). Na wcześniej przygotowanym stanowisku obejrzeliśmy pokaz jak powinna wyglądać taka ceremonia (choć i tu zdarzały się błędy a i akcesoria były swojskiej roboty), a następnie każdy z nas próbował jej się nauczyć i powtórzyć. Do ideału wiele nam brakowało, ale można powiedzieć, że stworzyliśmy swój własny rytuał patrzenia herbaty. Część osób przygotowywała herbatę inni ją spijali. Jedni i drudzy mieli szerokie uśmiechy na swoich twarzach. Może ta herbatka tak działała J Dobry humor nas nie opuszczał. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Były dekoracje, między nami unosił się aromat świeżo parzonej herbaty, a wszystkiemu towarzyszyła orientalna muzyka, która tworzyła miłą atmosferę. Choć przez chwilę mogliśmy zapomnieć o codzienności i przenieść się myślami w dalekie strony Japonii. Mam nadzieję, że przy nadarzających się okazjach będziemy prezentować ceremonię parzenia herbaty i przy tym świetnie się bawić.

Mariusz (Czarek)

Andrzejki w KKJ - 26.11.2011

          Nie w wieczór 29 listopada a w sobotnie przedpołudnie – 26.11 – w KKJ odbyły się Andrzejki. Klubowicze licznie przybyli (a było 10 osób). Na początku zapoznaliśmy się z Omikuji – japońską metodą przepowiadania losu zapisanego na paskach papieru. Sami także wzięliśmy udział w takiej zabawie, bowiem mieliśmy przygotowaną mini wersję Omikuji. Każdy z nas wylosował dla siebie pasek z numerem, który później odczytywaliśmy na specjalnej tabliczce.  Wróżby były różne: od tych najbardziej szczęśliwych po pechowe. Była to także okazja, aby zapoznać się z pisownią japońskich liczebników. Nie obyło się bez przepowiadania losu naszego klubu. Najbliższy rok dla klubu zapowiada się szczęśliwie. Po woli będziemy się rozkręcać, pojawią się nowe osoby a wieści o działalności klubu zaczną szybko docierać do rożnych środowisk w mieście. Chociaż to tylko zabawa, mamy nadzieję, że ta przepowiednia okaże się prawdziwa, na co bardzo liczymy. A może warto w wieczór Andrzejkowy wybrać się do jakiejś zaprzyjaźnionej wróżki i zapytać o los naszego klubu?

Więcej zdjęć TUTAJ

         Drugą część spotkania poświeciliśmy na japoński zodiak. Po krótkim wprowadzeniu i zapoznaniu się z dwoma legendami na temat tego, jak powstał japoński zodiak przeszliśmy do nauki kanji zodiaku. Mieliśmy dostępne dwie wersje zapisu: tradycyjną chińską i typową - japońską. Wpierw każdy, na podstawie fachowej literatury, wyszukał jakim jest zwierzęciem w zodiaku. Następnie przeszliśmy do kaligrafowania odpowiednich znaków kanji. Pisząc poszczególne kanji jednocześnie poznawaliśmy charakterystykę danego znaku zodiaku. W ten sposób nauczyliśmy się sześć nowych kanji. Wszystkie 12 znaków zodiaku wraz z ich pisownią dostępne są na naszej stronie. Czas tak szybko leciał, że na lanie wosku nie było już czasu. Mimo to zabawa była bardzo udana. Oby tak dalej…

Mariusz (Czarek)

Spotkanie nr 14 - „Literatura Japońska”

Więcej zdjęć TUTAJ

          19 listopada odbyło się kolejne spotkanie naszego klubu. Po sukcesie, jakim było wejście do budynku MCK Gwarek bez włączenia się alarmu, spotkanie rozpoczęliśmy od napicia się herbaty. Tematem przewodnim spotkania była „Literatura Japońska”.

           Po wstępnych rozmowach na różne „życiowe” tematy, przeszliśmy do „pięciominutowego" wykładu (tekst). Gdy dowiedzieliśmy się już nieco o tym, jak przez wieki rozwijała się literatura w Japonii, przeszliśmy do czytania Haiku („haikai”, 5 + 7 + 5 zgłosek) i dłuższych form, z których się wywodzą te wiersze, czyli Tanka(5 + 7 + 5 + 7 -f, 7 zgłosek). Przez ostatnie pół godziny rozprawialiśmy nad „cudownym” miejscem, gdzie mieści się duchowa siedziba naszego klubu i planowaliśmy jak będą wyglądały klubowe andrzejki. Mam nadzieję, że wyszliśmy z tego spotkania z nową, ciekawą wiedzą, która sprawi, że jeszcze bardziej zaciekawi nas japońska literatura i być może sami sięgniemy po tomik, któregoś z japońskich autorów.

Dominika