Podsumowanie 2011 r. w KKJ

          Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie rozpoczął swoją działalność w japońskie święto Tanabata – 7 lipca 2011 roku. Pierwsze nieoficjalne spotkanie odbyło się 12 sierpnia na Placu Narutowicza.

       W ciągu minionego roku odbyło się 18 spotkań klubowych. Spotkania odbywały się na Placu Narutowicza, w Parku Olszewskich, w ogrodach parafialnych  par. Narodzenia NMP (we czwartki o godz. 17.00) oraz w MCK Gwarek - naszej obecnej siedzibie (w soboty o godz. 10.00).

Na spotkaniach omawiane były takie tematy jak:

• Równonoc jesienna
• Kultura Japonii
• Literatura japońska

Odbywały się także zajęcia praktyczne:

• Origami (3)
• Kaligrafia (3)
• Ikebana (1)
• Ceremonia herbaciana (1)
• Gry i zabawy japońskie (1)

          W ramach cotygodniowych spotkań obchodziliśmy Shuubun no hi, Andrzejki i Bonenkai z Mikołajem.

Oprócz w/w spotkań, członkowie KKJ brali udział w różnych akcjach i imprezach:

• 10.09. – Dzień Otwarty MCK - stoisko klubu (8 os.)
• 19.09. – akcja: „Japońska flaga w każdym domu” (3 os.)
• 16.10. – trening Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai (5 os.)
• 24.10. – trening Uczniowskiego Klubu Sportowego „Dwójka” sekcja karate sportowego (5 os.)
• 31.01. – Klubowe Halloween (4 os.)
• 15.11. – udział w inauguracji XXX Dni Kultury Japonii w Łodzi (2 os.)

          Klubie Kultury Japońskiej w Bełchatowie nawiązał współpracę z Piotrkowskim Stowarzyszeniem Aikido Aikikai i UKS ”Dwójka”.

          W dniach 15.10 – 14.11 odbył się wewnętrzny konkurs fotograficzny pod hasłem: „Japońskie inspiracje – jesień”, w którym udział wzięły 4 osoby.

          W bieżącym półroczu w Klubie Kultury Japońskiej w Bełchatowie przewinęło się 21 osób, z tego 1 odeszła, 3 zostały usunięte. Obecnie KKJ liczy 17 osób: 15 członków i 2 osoby nie będące pełnoprawnymi członkami KKJ.

KONKURS

Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie zaprasza do udziału w zabawie
- konkursie fotograficznym pod hasłem:

"Japońskie inspiracje - ZIMA"

Zapraszamy do zapoznania się z regulaminem konkursu.

1. Termin nadsyłania prac: 23 grudnia – 4 marca 2012 r.;
2. Głosowanie: 5 - 11 marca 2012 r. 
3. Ogłoszenie wyników: 12 marca 2012 r. na stronie KKJ.

Życzymy miłych poszukiwań z aparatem w ręku :)

Egzamin Aikido

Trening w Dojo B-tów z Sensei

Rafałem Frankiewiczem 1 dan

          18 grudnia 2011 roku, nasza klubowiczka - Izabela Bilarska, zdała egzamin Aikido uzyskując 6 stopień „kyu” (uczniowski). Iza od października br. jest członkiem Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai.

          Egzamin odbył się w Dojo w Piotrkowie Tryb. i został przeprowadzony według wymagań Polskiej Federacji Aikido przez komisję instruktorów pod przewodnictwem Senseia Rafała Obrzud 3 dan Aikido Aikikai.

Serdecznie gratulujemy!

Bonenkai z Mikołajem - 17.12.2011

          To już ostatnie spotkanie Klubu Kultury Japońskiej w 2011 roku. Zebraliśmy się w licznej grupie. Po umeblowaniu naszej klubowej sali i zawieszeniu dekoracji, tematycznie związanych z naszym ostatnim spotkaniem, zasiedliśmy do słodko zastawionych stołów. A było w czym wybierać: ciasto, babeczki, rozmaite ciasta i ciasteczka, wafelki, owoce, soki i herbata. Na początek poznaliśmy postać Buddy Hoteia, który bywa kojarzony z naszym Mikołajem oraz oficjalnie podsumowaliśmy miniony rok - a raczej półrocze – jakie spędziliśmy w klubie: co robiliśmy, z kim się spotykaliśmy i w jakich imprezach braliśmy udział. Jednocześnie omówiliśmy plany na najbliższy rok. Następnie przeszliśmy do oglądania zdjęć z wybranych spotkań klubu. Wśród nich znalazły się także te, które nie były nigdzie publikowane. Było wiele komentarzy, opinii, śmiechu i miłego wspominania minionych wydarzeń.

          W trakcie oglądania zdjęć pojawił się Mikołaj. Niestety z pustym workiem. Zapewne wiedział, że każdy z nas ma przygotować po dwie małe paczki i sam nic nie przynosił. Na początek dowiedział się co robimy na spotkaniach w klubie. Miał również chęć dołączenia do nas, ale….. Zaczął się mini sprawdzian dotyczący klubu. Mikołaj po usłyszeniu dobrej odpowiedzi – a były same dobre – wręczał prezenty. Każdy otrzymał wcześniej wspomnianą paczkę i zakładkę do książki z imieniem  - każdy ze swoim. Nauczył nas także krótkiej piosenki w łamaną japońszczyzną oraz choreografii do niej. Śmiechu było co nie miara.

          Następnie zrobiliśmy sobie wspólne pamiątkowe zdjęcie z Mikołajem oraz każdy kto chciał mógł sobie zrobić sam zdjęcie z Mikołajem. Zrobili wszyscy. Na zakończenie wizyty, Mikołaj życzył nam dobrej zabawy w klubie na kolejne miesiące oraz szybkiego spotkania w przyszłym roku. Żegnając nas, zostawił nam jeszcze jedną niespodziankę – japońską wersję Jingle Bells, gdzie wspólnie mogliśmy jej posłuchać, ale i sami zaśpiewać. Wizytę Mikołaja przegapił tylko szef. Musiał pilnie wyjść i gdzieś się zagubił w labiryncie korytarzy Gwarka. Kiedy wrócił, było już za późno. Mówiliśmy, że był Mikołaj, zostawił prezenty itd. Udało się dogonić Mikołaja, ale szef wrócił z rózgą, której zapewne się spodziewał. Na przyszły rok musi się poprawić, aby dostać słodszy prezent.

Więcej zdjęć TUTAJ

          Na szczęście nikt z nas nie wyszedł ze spotkania bez paczki – także i przewodniczący. Zrobiliśmy ich więcej, aby dla każdego wystarczyło. Tym miłym i bardzo słodkim akcentem zakończyliśmy nasze ostatnie klubowe spotkanie w 2011 roku. Przed nami trzy tygodnie wolnego od spotkań. Musimy odpocząć, nabrać sił i z nowym zapałem ruszyć do pracy w nowym roku.

Mariusz (Czarek)

Spotkanie 17 – „Gry i zabawy japońskie"

          Sobotnie spotkanie KKJ (10.12.2011) upłynęło pod znakiem dobrej zabawy i wspólnych rozgrywek. Na spotkaniu poznaliśmy Adriana, który przyjechał do nas z Zelowa. Witamy w Klubie. Jak widać informacje o klubie wychodzą już poza granice miasta. 

          Tematem naszego spotkania były gry i zabawy japońskie. Krótki opis zabaw można znaleźć np. w informatorze wydawanym przez Ambasadę Japonii w Polsce. Nie rozwodziliśmy się skąd, kto i kiedy co wymyślił. Całe spotkanie poświęciliśmy na praktykę. Zaczęliśmy od składania prostego pudełka, które będą nam potrzebne na kolejne mikołajkowe spotkanie. Niby prosta rzecz, a jednak w kilku momentach niektórym sprawiała trudności. 

          Znane wszystkim sudoku musieliśmy tym razem odłożyć. tablica, na której zawsze pisaliśmy gdzieś odjechała i nie dało się, aby wspólnie pobawić się „matematyką”. Mieliśmy tez małe wersje, ale z powodu ograniczonego czasu woleliśmy zająć się innymi grami.

          Następnie zagraliśmy w Kai-awase. Zamiast tradycyjnych muszli mieliśmy tekturowe kwadraciki. Każdej parze był przyporządkowany znak kanji japońskiego horoskopu, umieszczony po wewnętrznej stronie obu połówek. Najpierw gracz losował jedna kartę, a następnie szukał brakującej drugiej części wśród rozłożonych na stole tak, aby rysunek nie był widoczny.

          Kolejna zabawa to fukuwarai, która polegała na tym, żeby, mając oczy zasłonięte szalikiem, przyczepić w odpowiednich miejscach twarzy: oczy, brwi, nos i usta. Do zabawy włączyli się Dominika i Łukasz. Patrząc na efekty pracy układających nie sposób było zachować poważną minę, więc było bardzo śmiesznie. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Później wspólnie zagraliśmy w japońskie bierki mikado w wersji plenerowej. A spotkanie zakończyliśmy ayatori – zabawą ze sznurkiem.

          Podsumowując: było to jedno z ciekawszych spotkań, gdzie wszyscy mogli się czynnie zaangażować i wspólnie świetnie się bawić. Padła także propozycja, aby niektóre nasze spotkania kończyć jedną z takich gier np. bierkami. Pomysł dobry, zobaczymy tylko, czy się przyjmie.

Mariusz (Czarek)


Dziękujemy za promocję

          Klub Kultury Japońskiej w Bełchatowie pragnie podziękować tym, którzy pomagają nam w promocji klubu poprzez wywieszenie plakatów czy zamieszczenie informacje na swoich stronach internetowych. Wiadomości takie pojawiły m.in. w bełchatowskich instytucjach takich jak: w gablotach MCK, na tablicach MiPBP, na stronie II LO im. Kochanowskiego oraz na stronie Piotrkowskiego Stowarzyszenia Aikido Aikikai. Liczymy, że także inni będą mówić o naszym klubie w swoich miejscach pracy czy nauki, dołaczą do nas lub chętnie podejmą z nami współpracę.

Spotkanie 16 - „Chado – droga herbaty”

           Pierwsza sobota grudnia (3.12.2011) i kolejne spotkanie KKJ. I tym razem nie obyło się bez niespodzianek. Były już alarmy, zabrano nam stoliki a tym razem zamknięto nam salę skąd braliśmy potrzebne rzeczy lub mieliśmy tam spotkania, a klucza brak. Teraz potrzebnym był czajnik – bo jak przeprowadzić ceremonię herbacianą bez gotowanej wody. Czy takie niespodzianki staną się tradycją na naszych spotkaniach? Oby nie. Niespodzianki mogą być, ale miłe i bez szkody dla spotkań.

          Rozpoczęła się burza pomysłów, do kogo zadzwonić, kto ma blisko znajomych a może obejdziemy się bez czajnika i będziemy pić herbatę na „sucho”. Oliwia znalazła klamkę do zabarykadowanych drzwi. Choć i to nie było gwarantem, że będą one otwarte. Spróbowaliśmy. Były otwarte, ale za drzwiami  kolejna barykada do pokonania. Na szczęście udało się i ją pokonać i zdobyć czajnik. Teraz mogliśmy rozpocząć spotkanie, którego tematem przewodnim było – „Chado – droga herbaty”. 

          Na początek obejrzeliśmy prezentację jak wygląda cała ceremonia herbaciana, poznaliśmy nazwy poszczególnych akcesoriów i obiektów. Niestety z przyczyn technicznych – złośliwość rzeczy martwych - nie udało nam się obejrzeć filmu pokazującego przebieg ceremonii. Film i tekst dostępne są w sieci.

          Po krótkim wprowadzeniu przeszliśmy do praktyki. Na wstępie zabraliśmy się za mielenie zielonej herbaty w młynku (pamiętającego miniony system). Na wcześniej przygotowanym stanowisku obejrzeliśmy pokaz jak powinna wyglądać taka ceremonia (choć i tu zdarzały się błędy a i akcesoria były swojskiej roboty), a następnie każdy z nas próbował jej się nauczyć i powtórzyć. Do ideału wiele nam brakowało, ale można powiedzieć, że stworzyliśmy swój własny rytuał patrzenia herbaty. Część osób przygotowywała herbatę inni ją spijali. Jedni i drudzy mieli szerokie uśmiechy na swoich twarzach. Może ta herbatka tak działała J Dobry humor nas nie opuszczał. 

Więcej zdjęć TUTAJ

          Były dekoracje, między nami unosił się aromat świeżo parzonej herbaty, a wszystkiemu towarzyszyła orientalna muzyka, która tworzyła miłą atmosferę. Choć przez chwilę mogliśmy zapomnieć o codzienności i przenieść się myślami w dalekie strony Japonii. Mam nadzieję, że przy nadarzających się okazjach będziemy prezentować ceremonię parzenia herbaty i przy tym świetnie się bawić.

Mariusz (Czarek)